การนอนกรน

สาเหตุของ การนอนกรน เกิดจากอะไร

การนอนกรน คือ การ นอนหลับที่มีเสียงดังขณะหายใจเข้าหรือออก โดยที่เสียงนั้นเกิดขึ้น เนื่องจากการสั่นสะเทือน ของอวัยวะส่วนต่างๆในช่องปากและลำคอ ซึ่งได้แก่ ลิ้นไก่ เพดานอ่อน โคนลิ้น ต่อมทอนซิล และ กล่องเสียง

การนอนกรน
สาเหตุของการกรน
โดยปกติขณะหลับ แรง ตึงตัวของกล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายจะลดลง รวมทั้งกล้ามเนื้อ ที่อยู่บริเวณช่องทางเดินหายใจส่วนบน ทำให้ช่องทางเดินหายใจส่วนบนแคบลง การลดลงของแรงตึงตัวนี้ เกิดขึ้นในแทบทุกคนที่นอนหลับแม้ในคนที่ไม่กรนก็ตาม ดังนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นในคนปกติขณะหลับเป็นดังนี้

นอนหลับ -> กล้าม เนื้อคลายตัว -> ทางเดินหายใจแคบลง -> อากาศที่ผ่านเข้าออกไหลผ่านด้วยความเร็วที่มากขึ้น -> เกิดแรงดันที่เป็นลบ ภายในช่องทางเดินหายใจมากขึ้น ประกอบกับช่วงหายใจเข้าเป็นกลไกที่เกิดจากแรงดันที่ลบ เพื่อดูดอากาศเข้าไปในปอด จึงเกิดแรงดูด “sucking effect“ -> ดังนั้นช่วงหายใจเข้า ทางเดินหายใจส่วนบนจะแคบลงมากกว่าช่วงหายใจออก (ซึ่งมีแรงดันเป็นบวก) -> ความต้านทานของทางเดินหายใจส่วนบนเพิ่มมากขึ้น -> โอกาสเกิดการสั่นของเนื้อเยื่อโดยรอบได้ง่าย

สำหรับในผู้ที่นอนกรนพบว่ามีสาเหตุอื่นร่วมส่งเสริมให้ทางเดินหายใจส่วนบนตีบแคบลงมากกว่าคนทั่วไปได้แก่

การหย่อนยานของอวัยวะส่วนต่างๆในลำคอ ช่อง ทางเดินหายใจแคบลง และอวัยวะโดยรอบสั่นได้ง่าย สาเหตุในกลุ่มนี้พบได้บ่อยในผู้สูงอายุ, ผู้ที่มีโรคทางระบบประสาทบางอย่างที่ส่งผลให้กล้ามเนื้อหย่อนตัว, ผู้ที่ดื่มเครื่องดื่มที่มี แอลกอฮอล์, ผู้ที่ได้รับยาบางประเภทเช่น ยากล่อมประสาท ยานอนหลับ ซึ่งลดความตึงตัวของกล้ามเนื้อ

การที่มีต่อมทอนซิลโต, ต่อ มอดีนอยด์โต หรือมีไขมันในเยื่อบุผนังลำคอมาก มีโครงสร้างของใบหน้าผิดสัดส่วน เช่น คางสั้น, คอสั้น ทำให้เวลานอนมีแนวโน้มที่ลิ้นจะตกไปอุดทางเดินหายใจด้านหลังโดยอาจมีสาเหตุ เสริมเช่น น้ำหนักตัวมากกว่าปกติ, โรคแพ้อากาศ, ผนังกั้นโพรงจมูกคด โดยที่ในผู้ที่หายใจทางจมูกไม่สะดวกในขณะนอนหลับมักจะหายใจทางปากร่วมด้วย ซึ่งส่งผลให้กรนได้ง่ายกว่าหายใจทางจมูกเนื่องจากโดยปกติ ความต้านทานของทางเดินหายใจประมาณครึ่งหนึ่ง เกิดจากจมูก ทำให้เมื่อจมูกอุดตัน ความต้านทานจึงเพิ่มขึ้นมาก

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *